Sunday, November 13, 2016

காய்கறி கடைகாரரிடம் கார்ட் தேய்ப்பது எப்போது?



500, 1000 ரூவா நோட்டு எல்லாம் செல்லாதுன்னு அறிவிச்சாச்சு. பல பேர் அத ஆதரிச்சு தோரணம் கட்டியும், சில பேர் அத எதிர்த்து கிழிச்சு தொங்கவும் விட்டாச்சு. ஆதரவா, எதிர்ப்பா அப்படிங்கறது பத்தி இல்லை இந்த பதிவு. எதனால இதை தடை பண்ணினாங்க?

தொழில் நிறுவங்கள் மற்றும் பொது மக்களை அதிகமாக வங்கிகள் பக்கம் திருப்புவது. அதாவது எந்த ஒரு பண பரிவர்த்தனையும் வங்கி மூலமாக மட்டுமே செய்ய வேண்டும் என்ற நிலைக்கு தள்ளுவது. இந்த பதிவில் நான் அலச போவது இது தான்.

The author of this article Mr. Ramesh Kumar, is a Domestic Money Remittance Service Provider at Coimbatore, Tamil Nadu. Website: www.simone.org.in  

முதலில் நம்மிடம் உள்ள வங்கி கணக்குகளை பார்ப்போம்.

முதலில் நடப்பு கணக்கு என படும் Current Account .
இரண்டாவது சேமிப்பு கணக்கு என படும் Savings Bank Account .

இவற்றில் பல வகைகள் இருந்தாலும் அவை அனைத்தும் இந்த இரண்டுக்குள் அடங்கி விடும்.

பொது மக்கள் இந்த இரண்டில் எதை வேண்டுமானாலும் தொடங்கலாம். Yes, even an individual can open a current account in his / her name in their own capacity. It is their own decision according to the number of transactions involved.

பொதுவாக சேமிப்பு கணக்கு எனப்படுவது சேமிப்பிற்கு மட்டும் பயன் படுவது. ATM / Internet Banking என்று வந்த பின் இதுவும் நடப்பு கணக்கு போல் ஆகி விட்டது.

நடப்பு கணக்கு என்பது நீங்கள் பலவிதமான பரிவர்த்தனைகள் இருந்தால் உபயோகிக்க வேண்டியது. இதில் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான விஷயம். நீங்கள் செய்யும் பரிவர்த்தனை (value of transaction) பத்தாயிரமா இல்லை ஒரு கோடி யா என்பது இல்லை. எவ்வளவு number of transactions என்பதே! இது புரியாமல் பலர் நடப்பு கணக்கு என்றாலே high value transactions என்று நினைத்து உள்ளனர். Current Account is not just for High Value of Transactions, but it is mainly for High Volume of Transactions.

இதில் சேமிப்பு கணக்கில் நீங்கள் தினமும் வைத்திருக்கும் இருப்புக்கு (பாலன்ஸ்) வட்டி உண்டு. நடப்பு கணக்கில் வட்டி இல்லை. இதில் எதை நான் உபயோகிக்க வேண்டும் என்பது உங்கள் சொந்த விருப்பம்.

ஆனால் மக்களோ இல்லை தொழில் நிறுவனங்களோ வங்கிகளை அணுகவோ அல்லது அவர்களது கணக்கில் தொடர்ச்சியாக பரிவர்த்தனை செய்யவோ விருப்ப படுவதில்லை. இதற்கான காரணங்களை அலசுவோம்!

சேமிப்பு கணக்கில் - மினிமம் பாலன்ஸ் அல்லது ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் என்று ஒன்றை வைத்து விடுகிறார்கள். இதை கிராமம் / நகரம் (Rural or Urban) என்று இரண்டாக பிரித்து ஊருக்கு தகுந்தாற்போல் குறைவாவாகவோ அல்லது அதிகமாகவோ இருக்கும். சாதாரணமாக நமது அரசாங்க வங்கிகளில் இது 250 or 500 or 1000 என்று இருக்கும் (SBI, IOB, Indian Bank etc.). பல தனியார் வங்கிகளிலும் இது தான் நிலை (KVB, CUB, TMB etc.,) என்றாலும் ஒரு சில வங்கிகளில் ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் என்பது 5000 or 10000 or 25000 என்று உள்ளது (ICICI, HDFC, CitiBank, Kotak etc.,)

The author of this article Mr. Ramesh Kumar, is a Domestic Money Remittance Service Provider at Coimbatore, Tamil Nadu. Website: www.simone.org.in

முதலில் வங்கிகள் செய்ய வேண்டியது - மினிமம் பாலன்ஸ் என்னும் முறையை ஒழித்து ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் என்னும் முறையை மட்டும் வைப்பது. மினிமம் பாலன்ஸ் முறையில் நீங்கள் தினமும் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை பாலன்ஸ் ஆக வைத்து இருக்க வேண்டும். ஆனால் ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் முறையில் நீங்கள் உங்கள் கணக்கை பூஜ்ஜியம் பாலன்ஸ் வரை கொண்டு செல்ல முடியும். உதாரணமாக உங்கள் ஒரு மாதத்திற்கான ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் தேவைப்படுவது 1000 ருபாய் எனில் நீங்கள் ஒரு நாள் மட்டும் 30000 or 31000 பாலன்ஸ் வைத்து இருந்தால் போதும். மற்ற நாட்களில் பூஜ்ஜியம் பாலன்ஸ் வரை வைக்கலாம். இதில் ஒரு நாள் என்பது இன்றைக்கு வங்கி கணக்கில் செலுத்திய பணத்தை மறுநாள் வரை வைப்பது. Karur Vysya Bank இல் இந்த வசதி உள்ளது.

இரண்டாவதாக கணக்கின் பரிவர்த்தனையை பொறுத்து அதை சேமிப்பு அல்லது நடப்பு கணக்கு என பிரிப்பது. உதாரணமாக ஒருவர் மாதத்தில் இரண்டு அல்லது மூன்று முறையோ கணக்கில் பணம் வரவு வைப்பார். 5 அல்லது 8 முறை பணம் எடுப்பார். இதுவே சேமிப்பு கணக்கு முறை. இதே வேறு ஒருவர் இன்று பணத்தை வங்கியில் வரவு வைப்பார். அன்றே வேறு ஒருவருக்கு அனுப்புவார். மறு நாள் மீண்டும் கணக்கில் பணம் வரவு வைப்பார். இது சேமிப்பு கணக்கு முறை ஆகாது. இது நடப்பு கணக்கு முறை. இதை வைத்து ஒருவரது கணக்கை வகை படுத்த வேண்டும்.

அடுத்து நடப்பு கணக்கு முறை - இன்றைய சூழலில் நடப்பு கணக்கு தொடங்க வங்கிகள் மிகவும் கெடுபிடி செய்கின்றன. முதலில் தேவையில்லாத கெடுபிடிகளை தளர்த்த வேண்டும். தனி நபராக இருப்பின் தகுதியான KYC ஆவணங்கள் மற்றும் பான் கார்டு இருந்தால் நடப்பு கணக்கு தொடங்க அனுமதிக்க வேண்டும்.

தொழில் நிறுவனங்கள் எனில் உத்யோக் ஆதார் சர்டிபிகேட் (Udhyog Aadhaar) (www.udyogaadhaar.gov.in) மற்றும் தொழில் முகவரி சான்று இருப்பின் நடப்பு கணக்கு துவங்க அனுமதிக்க வேண்டும்.

அடுத்து தேவையற்ற மிக அதிகமான மினிமம் பாலன்ஸ் முறைகளை மாற்றி (தற்போது 5000 அல்லது 10000) குறைந்தபட்ச ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் முறையாக 2000 மட்டும் பராமரிப்பு தொகையாக வைக்க அனுமதிக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு மினிமம் பாலன்ஸ் முறைகளை மாற்றி ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் முறையில் அனுமதிக்கும் பொழுது வங்கிகள் மேல் உள்ள பயம் மறையும்.

The author of this article Mr. Ramesh Kumar, is a Domestic Money Remittance Service Provider at Coimbatore, Tamil Nadu. Website: www.simone.org.in

இவற்றால் மட்டும் மக்கள் வங்கிகளை முழுதும் உபயோக படுத்துவார்களா என்றால் கண்டிப்பாக கிடையாது! தற்போதைக்கு வங்கிகள் என்ன செய்கின்றன்ன? "மெல்ல வந்தானாம், சுக்குன்னனாம் அப்பறம் மிளகுன்னனாம்" இந்த முறையில் தான் நடக்கின்றன. முதலில் எந்த வித கட்டணமும் இல்லாமல் NEFT, IMPS, RTGS உபயோகிக்க அனுமத்திதார்கள். அப்பறம் வங்கிக்குள் சென்று இந்த சேவைகளை உபயோக படுத்தினால் கட்டணம் என்றார்கள். இப்பொழுது மெதுவாக Internet Banking, Mobile Banking மூலம் செய்தாலும் கட்டணம் வசூலிக்க தொடங்கி விட்டனர். இதற்க்கு பெயர் தான் உறவாடி களவாடுதல். These banks allow us to first get acquainted with the facility. Then later once we are used to it, they slowly apply small charges for the same and later increasing it to higher levels. இந்த முறையை தான் மொபைல் போன் கம்பெனிகள் உருவாக்கி 1 GB மொபைல் data 127 ரூபாய் என்று தொடங்கி பின்னர் 1 GB க்கு 293 ரூபாய் வரை கொண்டு சென்றனர். நல்ல வேலை JIO வந்ததால் இப்பொழுது இது கட்டுக்குள் வந்து விட்டது. JIO அதை விட கொடுமை என்பது தனி கதை.

இந்த போக்கினை வங்கிகள் முதலில் கைவிடவேண்டும். எனக்கு தெரிந்து ஒரு சில வங்கிகளை தவிர மற்ற அனைத்து வங்கிகளும் கொழுத்த லாபத்திலேயே இயங்குகின்றனர். இதற்க்கு மேலும் எதற்கு வாடிக்கையாளர்களிடம் 5, 10, 25 என பிடுங்கி கொண்டு இருப்பது? இவர்களுக்கு லாபத்தை உயர்த்தி காட்ட வேண்டும். பங்குகள் விலை உயர வேண்டும். நிறுவனர்கள் மற்றும் பங்கு வைத்திருப்பவர்களுக்கு நல்ல ஈவுத்தொகை (Dividend) கிடைக்க வேண்டும். Market Cap உயர வேண்டும். இது மட்டுமே குறிக்கோள். சேவை துறையில் இருப்பவர்களுக்கு எதற்கு உச்சப்பட்ட லாபம்?

சரி இது போகிறது என்று வைத்து கொள்ளுவோம். அடுத்தாக நடப்பு கணக்கில் Folio Charge என்று ஒன்றை எடுப்பார்கள் பாருங்கள். அது ஒன்றே போதும் எதுக்குடா நடப்பு கணக்கு துவங்கினோம் என்று கூறுவதற்கு. ஏறக்குறைய அனைத்து வங்கிகளிலும் ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு 2 ரூபாய் 50 பைசா எடுக்கிறார்கள். அதாவது 40 பரிவர்த்தனைகளை ஒரு Folio Page என்று அழைக்கிறார்கள். இதற்க்கு கட்டணம் 100 ரூபாய் + Service Tax 15%. அதாவது உங்கள் வங்கி கணக்க்கில் ஒரு ரூபாய் வரவோ அல்லது செலவோ (Credit or Debit entry) வந்தால் அதற்க்கு உங்கள் செலவு 2 ரூபாய் 50 பைசா மற்றும் சேவை வரி 15%. இப்ப சொல்லுங்க யாராவது அனைத்து பரிவர்த்தனைகளையும் வங்கியில் செய்யும் மனது வருமா? ஒரு வேளை அவர்கள் இதை தினமும் பிடித்தல் செய்தால் ஒருவாறு மனதை தேற்றி கொண்டு வாடிக்கையாளர்கள் பரிவர்த்தனைகளை  செய்து விடுவார்கள். ஆனால் இவர்கள் இதை ஆறு மாதத்திற்கு ஒரு முறை தான் பிடித்தம் செய்வார்களாம். IOB போல வங்கியில் வருடத்திற்கு ஒரு முறை தான் செய்வார்களாம். ஒரு நடப்பு கணக்கில் மாதம் 300 transactions நடக்கிறது என்று வைத்து கொள்ளுவோம். மார்ச் மாதத்தில் திடீர் என்று உங்கள் வங்கி current account இல் இருந்து Rs. 11040/- பிடித்தம் செய்ய பட்டிருக்கும். இதுவே ஆறு மாதத்திற்கு ஒரு முறை என்றால் Rs. 5520/- ரூபாய் பிடித்தம் செய்ய படும். இதில் எனக்கு தெரிந்து பல நடப்பு கணக்கு வாடிக்கையாளர்களுக்கு எதற்கு இந்த பிடித்தம் என்றே புரிவதில்லை.

ஏனய்யா, நடப்பு கணக்கில் வைத்திருக்கும் அத்தனை பணமும் (EOD Balance) உங்களுக்கு லாபம் தான். ஏன் என்றால் அதற்க்கு எந்த வட்டியும் குடுப்பது கிடையாது. அப்படி இருக்கையில் Folio Charge என்று ஒன்றை வேறு ஏன் நாங்கள் தண்டம் அழ வேண்டும்? இது தான் நீங்கள் MSME எனப்படும் சிறு, குறு, நடுத்தர தொழில் முனைவோர் மீது காட்டும் அக்கறையா?

இந்த விஷயத்தில் SBI & KVB ஓரளவு பரவாயில்லை. SBI வருடத்திற்கு ஒரு முறை "Account Keeping Charges" என்று 650 அல்லது 750 ரூபாய் மட்டுமே எடுக்கிறார்கள். KVB யில் Folio Charge என்பது per transaction 1 ரூபாய் மட்டுமே. அதுவும் மாதம் ஒரு முறை எடுத்து விடுகிறார்கள். மேலும் 25000 ரூபாய்க்கு மேல் ஆவரேஜ் பாலன்ஸ் வைத்திருந்தால் Folio Charge கிடையாது.

The author of this article Mr. Ramesh Kumar, is a Domestic Money Remittance Service Provider at Coimbatore, Tamil Nadu. Website: www.simone.org.in

அனைத்து வங்கிகளும் Folio Charge என்ற முறையை கைவிட்டு விட்டு SBI வங்கியை போல வருடத்திற்கு ஒரு முறை "Account Keeping Charges" என்று சிறிய தொகையையை பெற்று கொள்ளலாம். மேலும் வங்கிக்குள் வந்து மனித சக்தியை உபயோக படுத்தி செய்யும் எந்த ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு கட்டணம் வசூலித்து கொள்ளலாம். ஆனால் Internet Banking, Mobile Banking, ATM, CDM போன்றவற்றின் வாயிலாக செய்யப்படும் எல்லா பரிவர்தனைகளுக்கும் எந்த கட்டணமும் இருக்க கூடாது. இப்பொழுது மக்கள் தானாகவே எலக்ட்ரானிக் முறையில் எல்லா பரிவர்தனைகளையுமே மேற்கொள்வர். அப்பொழுது தான் டிஜிட்டல் புரட்சி மற்றும் அனைத்து விதமான பரிவர்த்தனைகளையும் வங்கிகள் மூலமே மேற்கொள்வது சாத்தியப்படும்....

அடுத்ததாக, POS எனப்படும் Point of Sale Terminals. அதாவது நாம் நமது credit or debit கார்டை தேய்ப்போமே ஒரு மெஷின், அது தான். அரசாங்கம் மற்றும் வங்கிகள் அனைவரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது இது தான். எந்த ஒரு முதலாளியும் தனது லாபத்தை சும்மா விட்டு குடுக்க மாட்டார். நீங்கள் ஊரில் உள்ள அனைத்து கடைகளிலும் POS மெஷின் வைத்தாலும் கார்டு தேய்க்க வேண்டும் என்றால் service சார்ஜ் வரும் என்பதால் எந்த ஒரு முதலாளியும் கேஷா குடுங்க சார் என்றே கூறுவார். உதாரணமாக, ஒருவரது விற்பனை பொருளின் லாபம் 30% என்றால் சந்தோஷமாக கார்டு தேய்க்க ஒன்றும் சொல்ல மாட்டார். இதே அவரது லாபம் 5% மட்டுமே என்றால்? அவர் எப்படி உங்களக்கு சும்மா 2.30% தருவார்? அதுவும் மறு நாள் தான் வங்கியில் பணம் வரும் என்ற சூழலில்?

முதலில் உங்கள் கார்டை தேய்த்தால் வங்கிகள் கடைக்காரரிடம் எவ்வளவு கட்டணம் வசூலிக்கிறார்கள் என்று கூறுகிறேன். சில தனியார் வங்கிகளில் டெபிட் கார்டு எனில் 1.5% + Service Tax 15%. Credit Card எனில் 2% + Service Tax 15% வசூலிக்கிறார்கள். இதை தவிர டெலிபோன் கட்டணம் வேறு. ஒரு கார்டு பரிவர்த்தனைக்கு 2 போன் கால்கள் உபயோகிக்க படுகிறது. இந்த செலவும் கடைக்காரர் தலையில் தான். மேலும் POS மெஷினுக்கு மாதாந்திர கட்டணம் அல்லது வருடாந்திர கட்டணம். இது எல்லாம் பத்தாது என்று ஒரு சில வங்கிகளில் மினிமம் இத்தனை ரூபாய்க்கு ஒரு மாதத்தில் கார்ட் தேய்த்தே ஆக வேண்டும் என்ற டார்கெட். அதை செய்யாவில்லை எனில் 300 முதல் 500 வரை தண்டம், இது எல்லாமே உண்டு (இத்தனைக்கும் அப்பறம் எதுக்கு பா நமக்கு POS டெர்மினல் என்று நீங்கள் யோசிப்பது புரிகிறது).

உதாரணமாக நீங்கள் 100 ரூபாய்க்கு பொருள் வாங்கி விட்டு உங்கள் டெபிட் கார்டை தேய்த்தால் மறு நாள் கடைக்காரரின் வங்கி கணக்கில் 98.275 ரூபாய் வரவு வைக்க படும். இதுவே கிரெடிட் கார்டு எனில் 97.70 ரூபாய் வரவு வரும். சென்னை ரங்கநாதன் தெருவில் உள்ளது போன்ற ஒரு சில பெரிய கடைகளுக்கு இந்த கட்டணம் குறைவு. ஏனெனில் அவர்கள் உபயோகம் மிக அதிகம்.

ஒரு ரீசார்ஜ் கடைக்காரரை எடுத்து கொண்டால் அவருக்கு வரும் லாபம் 3% மட்டுமே. நீங்கள் அவரிடம் 500 ரூபாய்க்கு DTH ரீசார்ஜ் செய்ய வேண்டும் கார்டு payment என்றால் அவர் உடனே கார்டுக்கு 2.5% extra என்பார். உடனே நீங்கள் கேஷ் கொடுக்கறேன் என்பீர்கள். அப்புறம் எப்படி அய்யா கார்டு பரிமாற்றம் வளர்ச்சி பெரும்?

Digitalization & better use of banks என்று கூவினால் மட்டும் பத்தாது. முதல் வேலையாக இது எல்லாவற்றையும் கரெக்ட் செய்து வங்கிகள் அடிக்கும் அநியாய கொள்ளையை தடுக்கவும். அப்பறம் பாருங்கள் காய்கறி கடைக்காரர் கூட வங்கியில் கணக்கு திறந்து POS மெஷின் வாங்கி காய்கறிகளை கார்டில் தேய்த்து கொடுப்பார்.

The author of this article Mr. Ramesh Kumar, is a Domestic Money Remittance Service Provider at Coimbatore, Tamil Nadu. Website: www.simone.org.in